Technologie vanuit je Hart

Is er technologie mogelijk die zoveel liefde in zich heeft dat het geen enkele schade geeft, enkel ware schoonheid? Zouden we dat kunnen verwezenlijken? Dat is voor mij als maker en als mens, een wezenlijke vraag. Kun je dingen in de wereld zetten, die vreugde en geluk, voorspoed en verbetering brengen, en tegelijkertijd vervuiling, uitbuiting van mensen en uitputting van grondstoffen en natuur uitsluiten? Volledig?

Kunnen we technologie maken die in dienst staat van de hele planeet? Van elk zandkorreltje, ieder insect, iedere vogel, elke berg en oceaan? Van elk mens? Kan technologie liefdevol zijn, op een niveau dat we nu misschien nog niet kennen? Zijn er al voorbeelden van technologie die volledig in evenwicht zijn met de aarde? Kun je ze noemen, bestaat dit al, of staan we misschien nu pas op het punt om dit te gaan ontdekken, te onderzoeken? Als iemand een voorbeeld heeft, hoor ik het graag!

Kunnen én durven we, voordat we iets nieuws in de wereld zetten, of het nu technologie is of iets anders, écht in ons hart te kijken? Of is dat nog te moeilijk voor ons, zijn we daarvoor nog te klein, te nietig, te bang? Kunnen we onze eigen diepste pijn erkennen, nog voor we beginnen aan een nieuw project? Durven we als allereerste stap in wat we ook maar ondernemen eerst naar onszelf te kijken, diep naar binnen te gaan en naar onze grootste angsten te kijken? Nog voordat we ook maar één stap zetten in de buitenwereld? En durven we het aan onze twijfels uit te spreken en open naar elkaar te zijn, volledig open? Zonder verwachtingen en vooroordelen, zonder verborgen agenda’s?

Kunnen we elkaar erkennen en omarmen, voordat we weer ‘problemen’ gaan ‘oplossen’, vaak met technologie? Kunnen we voorbij aan onze standaardreacties, aan alles wat ons door anderen is ingefluisterd op onze zwakste momenten? Kunnen we voorbij aan de standaard oude oplossingen, die hun langste tijd gehad hebben, en waarvan we diep van binnen weten dat ze niet meer werken? Durven we voorbij onze reflexen te gaan? Even stil te zijn? En dan, vanuit die ruimte te voelen wat er echt nodig is? Wat echt bijdraagt aan deze wereld, op alle niveaus?

We gaan het niet redden als we in onze huidige gedachtewereld blijven. Het is aan ons allemaal persoonlijk om onze wereld opnieuw te creëren. En er is maar een startpunt, ons hart, want hierin ligt alle wijsheid, onze verbinding met onze afkomst, deze planeet, moeder natuur. En alleen ons hart kan ons de lessen geven om het te redden op deze planeet, om te blijven voortbestaan en te bloeien!

Durven we het nu echt aan, allemaal, als gezamenlijke mensheid, om de waanzin waarin we leven te zien, en de pijn die we hebben te erkennen? Zou dit mogelijk zijn? Durven we te erkennen dat we deel uitmaken van de natuur, allen één zijn? Dat we alleen hier kunnen blijven als we dat erkennen?

Zou het kunnen om vanaf nu vanuit je hart te beginnen, met wat je ook maar doet? Zouden we dit kunnen proberen? Durven we de dingen die we nu doen te laten gaan als blijkt dat ons hart het er niet mee eens is? Durven we die sprong te wagen? WOW, dat is heftig! Durven we blanco, als een kind, vol liefde, onbevooroordeeld, helemaal opnieuw te beginnen? Kunnen we het nog, zoals een kind, scheppen vanuit ons hart, in plaats vanuit ons hoofd? Scheppen vanuit liefde, met de vaardigheden, inzichten en wijsheid die we als volwassenen verworven hebben? Wat zou dit betekenen voor de technologie op deze planeet? Hebben we dat dan nog nodig en hoe gaat het er dan uit zien? Ik ben benieuwd en vind het spannend wat hieruit kan ontstaan.

Ik hoop dat ik het zelf kan, keuzes te maken die voor de hele planeet werken. Ik hoop de liefde en wijsheid te vinden die in mijn hart is. En ik hoop dat vele anderen het ook zal lukken in de spannende jaren die voor ons liggen.

Veel liefs, Rick

Pin It on Pinterest